Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ, Λ.Τρότσκι



ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ // Λ.Τρότσκι, 1929

 

 

  ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ


1. Το κομμουνιστικό κόμμα είναι το θεμελιώδες όπλο της επαναστατικής δράσης του προλεταριάτου, η μαχητική οργάνωση της πρωτοπορίας του που πρέπει να κερδίσει τον ρόλο του ηγέτη της εργατικής τάξης σε όλες, χωρίς εξαίρεση, τις σφαίρες της πάλης της και, κατά συνέπεια, στο πεδίο των συνδικάτων.
2. Εκείνοι που, από άποψη αρχών, αντιπαραθέτουν την αυτονομία των συνδικάτων στην ηγεσία του κομμουνιστικού κόμματος αντιπαραθέτουν με αυτό -είτε το θέλουν είτε όχι-το πιο καθυστερημένο τμήμα του προλεταριάτου στην πρωτοπορία της εργατικής τάξης, την πάλη για άμεσες διεκδικήσεις στην πάλη για την πλήρη απελευθέρωση των εργατών, τον ρεφορμισμό στον κομμουνισμό, τον οπορτουνισμό στον επαναστατικό μαρξισμό.

Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2013

Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ // ΛΕΩΝ ΤΡΟΤΣΚΙ



Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ // ΛΕΩΝ ΤΡΟΤΣΚΙ



Γράφτηκε: Το 1930 στην Πρίγκιπο
Πηγή: Αποτελεί το XΧ Κεφάλαιο του Β΄ Τόμου της Ιστορίας της Ρωσικής Επανάστασης
Μετάφραση: ΜΙΧΑΛΗΣ ΛΙΛΛΗΣ
Σύνταξη-Επιμέλεια: Θεοδόσης ΘΩΜΑΔΑΚΗΣ
HTML Markup: Θ. Θωμαδάκης - Γ. Κουκλάκης για τα Μαρξιστικά Βιβλία στο INTERNET, 22 Δεκέμβρη 2009



Οι άνθρωποι δεν κάνουν την επανάσταση καλόκαρδα, το ίδιο όπως και τον πόλεμο. Η διαφορά βρίσκεται ωστόσο σε τούτο, ότι στον πόλεμο ο αποφασιστικός ρόλος πέφτει στον καταναγκασμό· στην επανάσταση δεν υπάρχει καταναγκασμός, εκτός από τον καταναγκασμό των περιστάσεων. Η επανάσταση παρουσιάζεται όταν δεν απομένει άλλος δρόμος. Η εξέγερση που υψώνεται πάνω από την επανάσταση σαν μια βουνοκορφή στην οροσειρά των γεγονότων της, δεν μπορεί να προκληθεί αυθαίρετα, το ίδιο όπως και η επανάσταση στο σύνολο της. Οι μάζες, επανειλημένα, επιτίθενται και υποχωρούν πριν αποφασίσουν να κάνουν την τελευταία έφοδο.

Τετάρτη, 6 Νοεμβρίου 2013

ΕΝΙΑΙΟ ΜΕΤΩΠΟ : Η ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ



ΕΝΙΑΙΟ ΜΕΤΩΠΟ : Η ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ
   Το παρακάτω κείμενο αποτελεί μέρος των αποφάσεων του 3ου Παγκόσμιου Συνέδριου της Κομιντέρν. Γράφτηκε το 1921 


ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΤΕ ΤΟ ΕΝΙΑΙΟ ΜΕΤΩΠΟ!
Για μια νέα εργασία! Για νέους αγώνες!
Στους προλετάριους, άντρες και γυναίκες, όλων των χωρών!
Το 3ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς τελείωσε, η μεγάλη επισκόπηση του κομμουνιστικού προλεταριάτου όλου του κόσμου τερματίστηκε. Έδειξε ότι μέσα στο χρόνο που πέρασε ο κομμουνισμός έγινε, σε μια σειρά χώρες όπου βρισκόταν στο ξεκίνημα του, ένα μεγάλο κίνημα που κεντρίζει τις μάζες και απειλεί την εξουσία του κεφαλαίου. Η Κομμουνιστική Διεθνής που, στο ιδρυτικό της Συνέδριο, δεν αντιπροσώπευε έξω από τη Ρωσία παρά μόνο μικρές ομάδες συντρόφων, η Διεθνής αυτή που στο 2ο Συνέδριό της τον περασμένο χρόνο αναζητούσε ακόμα το δρόμο της, διαθέτει σήμερα όχι μόνο στη Ρωσία, αλλά και στη Γερμανία, την Πολωνία, την Τσεχοσλοβακία, την Ιταλία, τη Γαλλία, τη Νορβηγία, τη Γιουγκοσλαβία, τη Βουλγαρία κόμματα που γύρω από τη σημαία τους συγκεντρώνονται αδιάκοπα ολοένα και μεγαλύτερες μάζες.

Δευτέρα, 4 Νοεμβρίου 2013

ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ // ΛΕΩΝ ΤΡΟΤΣΚΙ 1911

ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
 
Πρόκειται για μια κριτική στο πολιτικό ρεύμα της ατομικής τρομοκρατίας. Γράφτηκε τον Νοέμβριο του 1911 για το θεωρητικό περιοδικό του Αυστριακού Σοσιαλ-δημοκρατικού κόμματος "Der Kampf" ("ο αγώνας") που είχε επικεφαλής τον Φρήντριχ Αντλερ.




Εκείνη την εποχή το σχίσμα στην Β΄ Εργατική Διεθνή μεταξύ Σοσιαλδημοκρατών της δεξιάς και Σοσιαλ-δημοκρατών της Αριστεράς δεν είχε ακόμη και τυπικά επισημοποιηθεί αν και υπήρχε μια ευρύτατη γνωστή δημόσια αντιπαράθεση μεταξύ των δύο ρευμάτων που αργότερα μέσα από τις φλόγες του πολέμου και της Οκτωβριανής επανάστασης θα οδηγήσει στην δημιουργία της Γ΄ Διεθνούς. Γι΄ αυτό και όλοι οι επαναστάτες μίλαγαν στο στόμα της σοσιαλδημοκρατίας, που τυπικά ακόμη ήταν ενιαία. Το συγκεκριμένο άρθρο έχει σαν σκοπό να οριοθετήσει την διαχωριστική γραμμή του μαρξισμού από την πολιτική της ατομικής τρομοκρατίας που τότε, στην επαύριο της ήττας της πρώτης επανάστασης του 1905, στη Ρωσία των σκληρών μεθόδων καταστολής που ασκούσε η τσαρική αστυνομία, ασκούσαν κυρίως  οι οργανώσεις της Ναρόντναγια Βόλια και το Σοσιαλεπαναστατικό κόμμα.

Κυριακή, 3 Νοεμβρίου 2013

ΒΙΑ ΚΑΙ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ // ΡΟΖΑ ΛΟΥΞΕΜΠΟΥΡΓΚ 1902

ΒΙΑ ΚΑΙ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ - ΡΟΖΑ ΛΟΥΞΕΜΠΟΥΡΓΚ 1902

Πρωτοδημοσιεύτηκε: Die Neue Zeit, 14 Μαΐου 1902.
Πρώτη φορά στα ελληνικά: Περιοδικό Νέοι Στόχοι Νο. 1 στη διάρκεια της επταετίας
Επαναδημοσίευση: Περιοδικό Σπάρτακος, Νο. 66, Σεπτέμβρης 2003

Παρά πολλά ειπώθηκαν, τον τελευταίο καιρό, για την οριστική πια αδυναμία μας να χρησιμοποιήσουμε «επα­ναστατικά μέσα παλιού τύπου». Μα ποτέ δε μας είπαν τι εννοούν μ' αυτά τα μέσα, ούτε και με τι θα αντικαταστήσουν.
Έτσι, με την ευκαιρία της βελγικής μας ήττας[1], φέρνουν σε αντίθεση προς τα «επαναστατικά μέσα» - και πρώτα απ' όλα, προς τη βίαιη επανάσταση, προς τις μάχες των δρόμων -την καθημερινή οργάνωση και μόρφωση των μαζών. Αλλά είναι παράλογο να θέτουμε έτσι το' ζήτημα, για τον απλούστατο λόγο ότι η οργάνωση και η μόρφωση από μόνες τους δεν είναι ακόμη αγώνας, παρά είναι απλά προπαρα­σκευαστικά μέσα για τον αγώνα, και σαν τέτοια, είναι απαραίτητα τόσο στην επανάσταση, όσο και σε κάθε άλλη μορφή του εργατικού αγώνα. Η οργάνωση και η μόρφωση, αυτές καθεαυτές, δεν κάνουν περιττή την πολιτική πάλη, παρόμοια όπως η δημιουργία συνδικάτων και η είσπραξη των συνδρομών των μελών δεν κάνουν περιττούς τους αγώνες για το μεροκάματο ή τις απεργίες.